Naargelang het kind de wereld steeds meer gaat verkennen, breidt het begrip van die wereld en haar taal zich uit: van rollen, naar kruipen (of schuiven) naar staan en lopen; van brabbelen naar woordjes en van woordjes naar zinnen. Zo wordt de omgeving steeds groter en ontdekt het kind dat de omgeving te maniuleren is. Stop een kind in een kast en het ontwikkelt zich anders dan een kind in een box met ontwikkelingsmateriaal. De omgeving bepaalt mede hoe het kind zich ontwikkelt. Het kind heeft wellicht talenten, maar in hoeverre die ook tot ontwikkeling komen....De opvoeder kan daar een belangrijke rol in spelen.
Leren = herhalen (met succeservaringen). Het kind dat moeite doet om een kubus in een klein rond gat te stoppen, zal daar uiteindelijk mee stoppen omdat het niet lukt. Het kind dat, al dan niet door uitproberen, ontdekt dat de kubus in het vierkante gat valt en een geluidje maakt bij het passeren, zal een volgende keer geneigd zijn die ervaring nog eens te willen meemaken.

Van nature heeft een kind een nieuwsgierige aard en wil het de omgeving exploreren. Dat exploreren wordt gestimuleerd wanneer de omgeving vertrouwd en veilig is. Anders gezegd: hoe meer succeservaringen, hoe meer er geleerd wordt en meer positieve herhaling er plaats zal vinden. Er kan dan sprake zijn van een leercurve.

Kinderen die om wat voor redenen in een onveilige opvoed-situatie terecht komen, zijn in principe voor het leven getekend. Onderzoek wijst uit dat kinderen reeds op zeer jonge leeftijd spanningen aanvoelen in het gezin. En de opvoeding van een kind kan nu eenmaal ook spanningen bij de opvoeders geven.

(bron: Youtube, Draadstaal, febr 2009)

Het bioritme van de ouders wordt flink door elkaar geschud. Op het moment dat er niet meer doorgeslapen kan worden, bouwt zich langzaam een vorm van vermoeidheid op. Dat vraagt om wederzijdse afstemming.. Hier kan dus al direct een spanningsveld in de opvoeding ontstaan. En... dé juiste opvoeding bestaat niet en is een samenloop van factoren in de tijd die opvoeders en kind(eren) bindt.

Ik groeide op in een omgeving waar veel kinderen samen opgroeiden met hun ouders. Ouders trokken naar elkaar toe en wisselden opvoedervaringen uit.Tot op de dag van vandaag kan ik mij die omgeving in beelden herinneren, met vriendjes en vriendinnetjes, de omgeving van het huis met een

tuintje en een plantsoen en ook hoe het huis er van binnen uitzag: beneden in de woonkamer hadden we knal blauwe vloerbedekking! Zou dat misschien een voorkeur voor blauw verklaren. Die kleur is volledig ingeprent.

Mijn exploratie en het 'bewust' verkennen van de wereld begon voor mij in de tijd dat ik leerde steppen en en voetballen. De ervaringen van de periode daarvoor haal ik uit mijn zwart-wit fotoalbums en de verhalen van de familie. Gezien de tijd was er sprake van een rijke leeromgeving.

In die tijd woonden opa en oma vlakbij. Nou ja...vlakbij, voor een kleuter nog een flinke afstand. Ik had uiteraard in de kinderwagen, de bolderkar en achterop de fiets die route vele malen afgelegd. Nu ik mijn step had, was de tijd aangekomen om zelf op ontdekkingsreis te gaan. Zonder dat mijn ouders het wisten ging ik op avontuur en stepte ik helemaal naar opa en oma, die blij verrast waren dat Erik helemaal in z'n eentje een bezoekje kwam brengen..Zo zie je maar weer, met het juiste vervoer kom je overal.

Maar behalve dat het kind exploreert zijn ook de ouders flink aan het exploreren en uitgeven. Met hun kind(eren) verkennen zij opnieuw de wereld, maar nu met de bril van opvoeders op. Die bril bepaalt de vakantiekeuze, de onderwerpen van de gesprekken bv. over goedkope luiers, de opvoedperikelen en boeken die gelezen worden, het speelgoed en nog veel meer....
Met een kind in het gezin ontstaat er een compleet nieuw systeem om alles op elkaar af te kunnen stemmen: slapen, hobby's, werk, boodschappen, familie (opa's en oma's), tijd, vakanties...en dat vraagt de nodige flexibiliteit. En wil je alvast even ervaren hoe dat is, dan kan dat hier in een zogenaamd sociaal experiment. Maak kennis met enkele jonge ouders die in no time opvoeders worden..

(bron: Baby te huur, BNN 2009, Toutube)

Hadden Bowlby en Harlow ooit kunnen denken dat men anno 2009 tot degelijke experimenten over zou gaan. Ik weet zeker dat zij graag een baby te huur gehad zouden willen hebben. Ethiek weerhield hen. Tegenwoordig kan het gewoon...? Who cares!